NL | EN

VOORWOORD:


   Een avonturier ben ik altijd al geweest en een fervent motorrijder
> ook. Nadat ik eerder Europa had doorkruist gaande van de Noordkaap tot
> Gibraltar, was Marokko aan de beurt, waar ik ongeveer 4.000km heb
> rondgereden. Mijn droom was om zwart Afrika te doorkruisen, maar toen
> ik vernam dat één van mijn vrienden ( Danny Grobben) voor enkele jaren
> naar India vertrok voor zijn werk, was de keuze snel gemaakt.Ik ga hem
> opzoeken met de motor.
> De voorbereiding begon met een advertentie in een motorblad met de vraag wie
> er ervaring had in reizen naar India. Hier op kwamen slechts enkele
> reactie binnen.Er werden boeken gehaald in de bibliotheek, er werden
> landkaarten gekocht, en er werden nuttige adressen genoteerden last
> but not least, er werd een BMW R 100 GS Paris- Dakar bijgekocht ( In
> België toer ik rond met een R1100 S)
> Nadat ik enkele keren de verschillenden ambassades in Brussel had
> bezocht, was het duidelijk: aan de nodige visa geraken was geen
> sinecure. Ik werd er letterlijk en figuurlijk van het kastje naar de
> muur gestuurd. Op aanraden van enkele andere wereldreizigers werd
> Koning Aap reizen ingeschakeld, een organisatie voor alternatieve
> vakanties. Daar werd een startpakket gekocht van ongeveer 15.000,-BF
> waarmee de organisatie de nodige visa zou regelen en hiermee was de
> trein , of liever de motor op gang gebracht.
> Op maandag 30 augustus belde Koning Aap dat alles in zoverre in orde
> was  dat het visum van Iran en de uitnodigingsbrief er waren, en dat
> de andere visa ook geen problemen zouden geven. Maar intussen werd het
> al woensdag 1 september toen om 15 uur Koning Aap reizen belde om wat
> minder goed nieuws mede te delen: het internationaal paspoort was
> volgens de Pakistaanse ambassade nooit bij hen geweest, of toch !!!
> maaar... dan was het gestolen. Daar stonden we at point zero.
> Nu was het even nadenken en snel handelen want voor 16 uur moesten er
> nieuwe pasfoto's gemaakt worden, moest er aangifte gedaan bij de
> politie en alle documenten gefaxt  zijn naar binnenlandse zaken in
> Brussel. Maar wie denkt dat dit simpel is op een woensdagnamiddag
> vergist zich danig. Op dat tijdstip is het stadhuis in Lommel namelijk
> gesloten !!! Na enkele telefoontje over en weer hebben we een
> bereidwillige ambtenaar gevonden.De man komt  onmiddelijk naar het stadhuis 

   om een handtekening te plaatsen op de aanvraag formulieren.
   En om kwart voor vier vertrekt de fax naar Brussel. Op
> donderdagnamiddag echter komt er ook een telefoontje van de
> Pakistaanse ambassade dat het paspoort gevonden is. Iedereen gelukkig
> want nu is er ook terug een visum en een uitnodigingsbrief voor Iran.
> Nu nog de visa voor Pakistan en  India en alles is ok. Vrijdag 3
> september om 17u 30 komt dan het verlossend telefoontje dat alles in
> orde is. Dus nu gaan we terug aangifte doen bij de politie dat het
> paspoort terecht is, en dan gaat alles weer fout. De moed zakt in de
> schoenen. Vermits het nieuwe paspoort reeds afgeleverd is komt het
> oude met al zijn visa in te vervallen. Dit kan en mag niet waar zijn.
> Gelukkig was er dan weer de ambtenaar van  de stad die alles geregeld
> heeft.Zaterdagavond om 18u 30 kan ik alles afhalen in Antwerpen: het
> paspoort met de nodige visa en de zo belangrijke uitnodigingsbrief.
>

Zondag 5 sept 1999

Zondag morgen 7h: eindelijk is het dan zover, een droom gaat in
vervulling. Na alles wat de vorige dagen gebeurde ben ik er toch in
geslaagd om de nacht rustig door te brengen en zelfs nog te genieten
van een ontbijt s'morgens.
Om 9h arriveert Staf als eerste op zijn BMW motor (Staf zal mij
vergezellen tot aan de boot in Italië) en wat ik dan nog niet weet,
Staf is zeker niet de laatste.. Dan gaat het in een stroomversnelling,
er blijven mensen toekomen, mijn ouders, zus, tantes, nichten en
neven, buren, de mensen van de BMW club, vrienden, kortom te veel om
op te noemen.Ze zijn allemaal gekomen om mij een goede, maar vooral
ook een veilige reis toe te wensen. Om 10.15h is dan het moment
aangekomen en kan ik eindelijk vertrekken naar India.
s' avonds om 19h bel ik met mijn vrouw Rita vanop een gezellig
terrasje in Zwitersland om haar te zeggen dat de eerste rit goed is
verlopen. Rita verteld mij dat Danny gebeld heeft vanuit India om mij
een  goede reis te wensen.

Maandag 6 sept.

Om 21.30h komen we toe in Parma ( Italië) Het was een mooie rit
doorheen Zwiterland via de Gottard pas rijden wij naar Milaan, om zo
af te zakken naar Parma. De peage is voor ons beide gratis geweest !!
Wat is het toch gemakkelijk als je geen Italiaans verstaat en je
blokkeert bovendien de hele doorgang. Morgen heb ik nog 350 km voor de
boeg om tot in Ancona te geraken. Hier zal ik de boot nemen naar
Igouminista in Griekenland.

Dinsdag 7 sept. Woensdag 8 sept. Donderdag 9 sept.

Dinsdag morgen zijn we dan vertrokken voor de 350 km lange rit naar
Ancona. Ik had al enkele dagen problemen met het stuurgedrag van de
GS, maar na het naar voren brengen van de bagage en het verhogen van
de banden druk is alles in orde.Om 14.15h  arriveren we dan in Ancona.
We merken dat de boot niet om 20h vertrekt maar om 16h. Ik neem vlug
afscheid van Staf en ik loop naar de inscheck bali, om 15u 30 staat de
BMW stevig vast gebonden in de buik van de Kriti die ons beiden naar
Griekenland zal brengen.


Woensdag in de namiddag komen we toe in de Griekse havenstad
Igouminista, van waaruit ik nog verder zal rijden tot in Kalambaka(
zwarte stad) Hier overnacht ik op een camping, met een Israelische
motorrijder als buur.

Op donderdag bezocht ik de meteora- klooster die
hier in de buurt liggen. Eens waren er 23 orthodoxe monnikenkloosters
maar nu zijn  er slechts vier of vijf die onderhouden worden en
bezocht kunnen worden. De andere zijn vervallen, verlaten of tot
ruïnes vergaan. Op donderdag morgen vertrek ik al vroeg naar Kavala,
dat gebouwd is op de plaats van het antieke Neapolis. Omwille van de
drukte en gevaarlijk vrachtverkeer van en naar Turkeye (ben ook  een
paar keer goed in de remmen moeten gaan voor loslopende honden die
plots de weg overstaken) wijk ik af van de hoofdwegen, en rij verder
door de bergen naar Kavala.

Ondanks de zware bewolking en de regen in de bergen was het een prachtige rit.  De afstand was vandaag  454 km
( gemiddelde snelheid 66 km/u )

> Wordt vervolgd